Democratie, een doel op zich?

Heen en weer reizend tussen Nederland en China, vraag ik me steeds vaker af, is democratie een doel op zich?
Hoewel China meerdere partijen kent, is alleen de communistische partij (CCP) beslissingsbevoegd. China is echter allang getransformeerd van een communistisch naar een socialistisch kapitalistisch land. Maar democratisch is het niet. Is dat zo erg?
Het noemen van het woord democratie is een groot taboe. Als we het al doen, dan is het met het vingertje omhoog wijzend naar landen met een andere staatsvorm. Zoals bijvoorbeeld China.
In het algemeen gaat het de Chinese middenklasser goed. Men werkt hard voor een betere toekomst voor de volgende generatie en slaagt daar goed in. Snel stijgende inkomens dragen bij aan het welzijnsgevoel. Zorgen zijn er uiteraard ook. De hoge huizenprijzen, het milieu en de sociaal demografische uitdagingen waarmee China wordt geconfronteerd zijn zorgelijk. Maar de overheid is zich bewust van die problemen en doet er alles aan dat aan te pakken. Snel en daadkrachtig.
Demonsteren mag in China niet. Kritische geluiden – veelal geuit via de social media van China – van Chinezen die veel met buitenlanders in contact komen worden zonder waarschuwing van het internet verwijderd. Maakt iemand het te bont, dan wordt z’n Weibo (vergelijkbaar met Twitter) account eenvoudig verwijderd. Zeker niet chique, maar het hogere doel is een verenigde samenleving en elke mogelijke vorm van ontwrichting wordt daarom de kop in gedrukt.
In Nederland hebben we gelukkig wel het recht om te demonstreren. Maar wanneer was de laatste keer dat jij demonstreerde? Ondernemers hebben in ieder geval geen tijd om te demonstreren. Demonstreren tegen de oorlog in Irak? Demonsteren tegen het kapitalisme zoals de Occupy Beweging – die wel tijd over had – heeft gedaan? Mijns inziens demonstreren de meeste mensen niet omdat het toch niks uithaalt.
Protesteren mogen en kunnen we ook in Nederland. Heel veel en heel lang. Een triest voorbeeld is vliegveld Eelde waarbij een klein groepje protesterende mensen 35 jaar lang niet alleen de maatschappij op kosten heeft gejaagd maar vooral ook de vooruitgang voor anderen heeft kunnen blokkeren.
Nog een nadeel van democratie is het eeuwige overleg. 7 Weken Catshuis overleg heeft tot niets geleid. Mij bekroop steeds het gevoel dat er een spel werd gespeeld waarbij het belang van Nederland en de Nederlanders op lange termijn ondergeschikt was. Het gaat om macht, om de achterban van elke partij apart en de te winnen stemmen voor mogelijk komende verkiezingen.
De fragiliteit van het Nederlandse kabinet is nog zo’n gevolg van democratie. De angst voor het vallen van het kabinet regeert bij elke beslissing. En nu lijken nieuwe verkiezingen dan onafwendbaar en ligt het hele land weer minstens een half jaar plat. Mag ik dit najaar dan tenminste kiezen voor een nieuwe staatsvorm??
Ik ben geen politicus en geen politicoloog en besef me dat ik me op glad ijs begeef. Democratie is een groot goed, een waardig grondbeginsel, maar is het z’n doel niet voorbij gestreefd in Nederland? Ik zou graag een sterke daadkrachtige regering zien die een duidelijke visie heeft voor de toekomst en daarna handelt. Of ik het er nou mee
eens ben of niet, alles beter dan een zwak, twijfelende korte termijn politiek.
Posted by Marion Tjin-Tham-Sjin on 22 四月 2012